Some says this is the greatest Thai film for 2008.
I am not quite sure. But by watching this movie, I can't just stop smiling to myself!
What I see through this movie was, the painful of being unaccepted when you've tried very best to do something for your beloved ones.
I truely understand that feelings.
6 comments:
กรี๊ด...ชอบด้วย นุ่นว่ามันเป็นมากกว่าหนังรักที่คนเค้าพูดๆกันนะ ชอบมากมาย
ซึ้งจนน้ำตาร่วงเลย ฮือๆ
I totally understand the feeling too! Sweet and bitter at the same time!
ชอบหนังเรื่องนี้ที่เสนอความรักออกมาหลายรูปแบบอย่างลงตัว ดูแล้วซึ้งมากๆ
ชอบมากเหมือนกัน...
แม้พ่อแม่จะยอมรับในสิ่งที่ตัวเราเป็นได้ แต่ตัวเราก็ยังถูกจำกัดด้วยกรอบของสังคมอยู่ดี เศร้าดีแท้ Y-Y
กระแสแรงมาถึงนี่ ชักอยากจะดูแล้วว่ามันเป็นยังไง
"มันจะเป็นไปได้เหรอที่เราจะรักใครโดยไม่กล้วการสูญเสีย แต่อีกใจก็คิดว่าเราจะอยู่ได้มั้ยโดยที่ไม่รักใครเลย"
Post a Comment